‘Er was een Joods man in de burcht Susan en zijn naam was Mordechai, de zoon van Jaïr, de zoon van Simeï, de zoon van Kis, een man uit Benjamin, die weggevoerd was uit Jeruzalem met de ballingen die weggevoerd waren met Jechonia, de koning van Juda, die Nebukadnezar, de koning van Babel, in ballingschap had gevoerd.’ Esther 2:5-6 HSV
Esther, ik heb de geschiedenis vaak in stukjes gehoord. Thuis of in de (kinder)kerk. Maar vandaag heb ik 10 hoofdstukken achter elkaar doorgelezen en dan zie je toch meer een rode draad. Met dreigingen, uitdagingen, onderlinge haat en nijd en Gods voorzienigheid.
In deze tekst ook de context: de afkomst. Mordechai wordt geïntroduceerd als ‘een Joods man’. Afstammeling van Jair, Simei en Kis. Overgrootvader Kis is uit de stam Benjamin. Mordechai is duidelijk te plaatsen in een stamboom van het volk Israël. Met de ballingen uit Jeruzalem met Jechonia, de koning van Juda, door Nebukadnezar naar Babel gevoerd. Zo kunnen we de geschiedenis plaatsen in de tijd. Wikipedia vult aan: ‘Hij stond bekend als loyaal aan de koning en hij was een gelovige Jood.’
Het zal niet hun, Mordechai en Esther, droomplan zijn geweest. Deze plek en hun geloof zo heimelijk beleven. Maar toch waren ze er beide trouw in en was God trouw aan hen. Is dat iets wat jij ook meemaakt? Trouw zijn aan God in moeilijkheden en Zijn trouw ervaren?
Ze houden zich vast aan de God Die verhalen verandert van pijn en verdriet in verhalen van schoonheid en heerlijkheid. God was aan het werk, Hij bracht Mordechai op de plek waar hij samen met Esther een prominente rol zou spelen in de redding en het behoud van Gods volk.
Morgen gaan we lezen over Esther, de pleegdochter van Mordechai. we zien wat deze twee oprechte mensen voor rol speelden in een situatie vol intriges en slechtheid.
Geschreven door: Debora Bronsveld @beethereforcare
voor She Rises
Reactie plaatsen
Reacties